8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

3.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile ''...duruşma açılmadan tensip kararı ile dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi, müşteki kurum Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün malları tabi olduğu 233 sayılı KHK uyarınca kamu malı niteliğinde olduğundan 5237 Sayılı TCK.nın 154/1. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı ancak sanık hakkında 3091 sayılı Yasa uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 3091 sayılı Yasanın 15/a. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması nedeniyle'' bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın 2015 yılı Haziran ayında müşteki TİGEM (Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü)'e ait 4583 parsel numaralı taşınmazda 4000 m2 lik bir alanın etrafını duvarla çevirmek suretiyle malikmiş gibi tasarrufta bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2.Sanık hakkında Ceylanpınar Kaymakamlığı'nca 01.07.2015 tarihli ve 25 sayılı kararı ile tecavüzün menine karar verildiği ve kararın infaz edildiği, daha sonra sanığın yeniden işgali üzerine katılan kurum vekilinin müracaatı ile yine 3091 sayılı Kanun kapsamında başlatılan inceleme sonucu Ceylanpınar Kaymakamlığı'nca bu kez 22.01.2016 tarihli ve 8 sayılı kararı ile tecavüzün menine karar verildiği anlaşılmıştır.

1.Sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığın tevil yollu ikrar mahiyetindeki savunması, men kararları, tutulan tutanaklar ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/792 Karar sayılı kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,