4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılanın temyiz isteği; sanığın aleyhine olan iddia ve isnatların iftira olduğuna, Mahkemece tanık R.Ü.'nün beyanının dikkate alınmadığına, sanığın eyleminin niteliğinin takdirinde hata yapıldığına, iddia ve isnat edilen olaylarla dava konusu olay arasındaki kesintinin gözetilmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay tarihinde husumetli olduğu katılana hitaben "Bu şekilde nasıl suçlamada bulunursun, ne terbiyesiz bir insansın" demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın eyleminin daha önce katılanla aralarında gerçekleşen birtakım olaylara dair ağır eleştiri veya nezaket dışı hitap niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmadığından sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, katılan ve tanık R.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.