10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Gaziantep 6.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/51 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep 6.

Ağır Ceza Mahkemesi kararının,

Cumhuriyet savcısı (sanık ... aleyhine) ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/1502 Esas, 2021/1577 Karar sayılı kararı ile; "1-Uyap üzerinde yapılan incelemeden sanık ... hakkında 03/10/2020 suç tarihli "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçuna ilişkin başka bir eylem nedeniyle 13/10/2021 tarihli iddianame ile Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne 2021/479 Esas sayılı kamu davasının açıldığı, istinaf incelemesine konu kamu davasının iddianamesinin ise 18/01/2021 tarihinde düzenlendiği, dolayısıyla sanığa yükletilen her iki suçun da henüz hukuki kesinti oluşmadan işlendiği, anılan dava ilk derece mahkemesinde henüz derdest olup, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle eylemlerin tek suç mu yoksa zincirleme suçu mu oluşturduğunun tartışılması, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından kamu davalarının birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2.TCK’nın 58 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddelerine göre; Tekerrüre esas alınacak ilamın belirlenmesinde her ne kadar sabıkadaki en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekir ise de 5275 sayılı kanunun 108/3.maddesi gereğince sanığın ikinci kez mükerrir olması durumunda süreye bakılmaksızın ikinci kez tekerrüre esas olan ilamın dikkate alınmasının ve ikinci kez tekerrür uygulandığının hükümde açıkça gösterilmesinin gerektiği, sanık ...'ın Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/68 Esas- 2018/523 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olmasına rağmen; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümde Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/261 Esas -2019/369 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

3.Sanık ...'nun 06/11/2020 tarihinde ikamette bulunduğu sırada yapılan aramada halı üzerinde 2 adet sigara sarma aparatı içinde ve minderin altında ele geçirilen maddelerin sayısı ve çeşitliliği diğer sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyetine ve buna bağlı olarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları bulunduğu gözetilmeden sözü edilen eylem nedeniyle beraatine karar verilmesi," nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 280 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Gaziantep 6.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/352 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile, sanık ...'nun 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında ikinci kez, sanık ... hakkında ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...

ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

B. Sanık ...

ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3.Gerekçe ve hükümde çelişki olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden; Sanık hakkında, 03.10.2020 tarihli eylemi nedeni ile verilen "Ceza verilmesine yer olmadığına" dair verilen karara yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir yardım veya hizmetinin bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

2.Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu sabit ise de bozma öncesi kurulan hükümde sanık hakkında ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve bu karara yönelik karşı istinaf başvurusu bulunmadığından kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olarak, değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve gerekçeli kararda bir çelişki bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Olay tutanağı, ifade tutanakları ile tüm dosya kapsamından 24.11.2020 tarihinde sanığın üzerinde kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde, makas, folyo ve kağıt parçaları ele geçirilmesi nedeniyle söz konusu eylemi sabit ise de, 05.11.2020 tarihinde diğer sanık ...'ın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna dair diğer sanık ...'ın soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, 05.11.2020 tarihli eylemi de sabit görülerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2.Adli Emanetinin 2020/16986 sırasında kayıtlı olan 235,00 TL paranın, uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığa iadesi yerine, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 55 inci maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümlerin;

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1.Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “tahsiline,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

2.Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "İKİNCİ KEZ" ibaresinin çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümlerin; Gerekçe bölümünde (B) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.