8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/83 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/966 Esas, 2022/1442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Dosyada en önemli delil olan tanık Ö.'in kovuşturma aşamasında dinlenmemiş olmasının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının "d" bendi hükmünün ihlali niteliğinde olduğuna, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının "b" bendinin uygulanmasının hatalı olduğuna, istinaf mahkemesi kararının muğlak ifadelere dayanan şablon gerekçeye dayanmasının "gerekçeli karar hakkının ihlali" niteliğinde olduğuna, adil yargılanma adına yeniden yargılanma yapılması gerektiğine, istinaf mercince duruşmalı inceleme talebinin gerekçesiz olarak reddedildiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde tanık Ö.N'ye 50,00 TL karşılığında uyuşturucu maddelerden metamfetamin maddesini sattığı, hemen akabinde sanığın üzerinde 6 paket, araç teybinin üzerinde kapaklı bölmede 3 paket; şoför kapısının alt tarafında 12 paket, sol şoför kapısı cam kontrol düğmesinin olduğu kolçak kısmında 1 paket daralı ağırlığı 0,18 gram olan metamfetamin uyuşturucu maddesini ve 1 paket daralı ağırlığı 0,83 gram olan net 0,5 gram olan uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB - 4en - PINACA maddesini bulundurduğu, sanığın aracında ve üstünde bulunan paket ve uyuşturucu miktarı, uyuşturucu maddelerin bulunuş şekli ve sanığın idrarında sadece Amfetamin düzeyinin pozitif olması bıirlikte değerlendirildiğinde ele geçen metamfetamin ve sentetik kannabinoid maddesini uyuşturucu madde ticareti amacıyla bulundurduğu ve üzerine atılı suçu bu şekilde işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, tanık Ö.N'nin beyanı olmasa dahi dosyada mevcut diğer delillerin suçun sübutu açısından yeterli olduğu gözetilerek tanığın kovuşturma aşamasında dinlenilmemiş olmasının hükme etkisi olmayacağı dikkate alınarak, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/966 Esas, 2022/1442 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi