11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2010 tarih ve 2009/380-2010/872 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Hayat sigortası ve Bireysel Emeklilik sigorta ürünleri satışı ile iştigal ettiğini, davalının 05.05.2004 tarih ve DESG2004004827 sayılı 10 sene müddetli birikimli hayat sigorta sözleşmesi imzaladığını, davalının 02.05.2007 tarihinde şirketten 864,24 ABD borç talep ettiğini, talep edilen miktarın 17.05.2007 tarihinde yatırıldığını, daha sonra şirketin poliçesini geri almayı talep ettiğinden hesabına 610,84 TL yatırıldığını, davalının davacı şirketten başkaca alacağı olmadığı halde 16.09.2009 günü hataen kendisine 2.028,22 TL daha ödendiğini ileri sürerek fazla ödenen 2.028,22 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafın, verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretleri ve tebligat giderlerini yatırmadığı için talep edebileceği alacak miktarını tespit edilemediği gerekçesi ile davanın HUMK'nun 163. Maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.