1. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; sanığın ölümü sebebiyle hakkında açılan kamu davasının düşürülmüş olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık ... yönünden ölümle vekalet ilişkisi son bulduğundan reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ..., Sıtkı, Bişar hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Viranşehir 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/391 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar Sıtkı, ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. Viranşehir 2.

Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli 2019/7867 Esas, 2019/18634 Karar sayılı kararıyla "mağdurun yaralanması konusunda alınan raporların yetersiz olduğu, ek savunma hakkı, hesap hatası ve hak yoksunlukları" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Viranşehir 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2019/755 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gereğince cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine ve hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar Sıtkı, ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların atılı suçu işlemediklerinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile mağdurun kardeş oldukları, diğer sanıklar Sıtkı ve ...'nin ise mağdurun kardeşinin çocukları olduğu, olay günü taraflar arasında tarım destekleme priminin paylaşılması hususunda anlaşmazlık çıktığı ve tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü, sanıkların ellerinde sopalarla mağduru darp ederek ... tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2.Sanıklar, mağdur, tanıkların beyanları ile tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ... ve Sıtkı hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince verilen 1 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden, 87 ... maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanıkların 2 yıl 30 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına daha sonra 87 nci maddesinin birinci fıkrası son cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince 1 kat artırım yapılmaksızın doğrudan 87 nci maddesinin birinci fıkrası son cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezalarına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da, söz konusu aykırılığın sonuç ceza miktarına etki etmeyeceği ve temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2019/755 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.