8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2020 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcılarının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının kaldırılmasına, sanıklar ... ve ...' ın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

1.Sanık ...'in temyiz isteği; lehine olan delillerin yok sayıldığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, mağdurun herhangi bir zorlama olmadan araca bindiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın isnat edilen suçu işlemediğine, mağdurun kardeşinin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil olmadığına, müşterek faillik durumunun oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve bu hususun gerekçelendirilmediğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, re'sen gözönünde bulundurulacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay, sanıklar ... ve ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'ın kızkardeşine sarkıntılık yaptığını iddia ettikleri müşteki ...'ın işyerine gittikleri, müştekinin kollarına girerek araca bindirdikleri, müştekiyi İskenderli yoluna götürüp araçtan indirerek tokat ve yumrukla darp ettikleri sanıkların bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...Sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun fikir ve eylem birliği içinde iştirak iradesiyle hareket ederek cebir ve tehdit kullanmak suretiyle mağduru iş yerinden kollarına girmek suretiyle zorla araca bindirdikleri ve Beşikdüzü Kaymakamlık Konağının bulunduğu yerden yaklaşık 500 metre ilerideki İskenderli Yolu üzerine götürdükleri, burada sanıklar Berkay ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın mağduru tokat ve yumrukla vurmak suretiyle darp ederek dosya içinde bulunan adli rapor kapsamına göre; basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, akabinde tekrar mağduru araca bindirerek iş yeri önünde indirdikleri, mağdurun bu şekliyle bir yere gitmek ya da bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakıldığı,,..." şeklindeki gerekçeyle sanıkların fikir ve eylem birliği içinde iştirak iradesi ile hareket ederek mağduru cebir ve tehdit unsuru ile hürriyetinden yoksun kıldıkları kabul edilerek sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

1.Dava dosyası içeriği, mağdur beyanları, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, kamera kayıtları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ...'in, lehine olan delillerin yok sayıldığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, mağdurun herhangi bir zorlama olmadan araca bindiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, sanık ... müdafiinin, sanığın isnat edilen suçu işlemediğine, mağdurun kardeşinin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil olmadığına, müşterek faillik durumunun oluşmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanıkların, mağduru yaraladıktan sonra serbest bıraktıkları anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde düzenlenen ''mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.