11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2007 tarih ve 2001/1332 - 2007/922 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka tarafından üçüncü şahıslara verilen kredi kartlarının müvekkili şirkete ait restoranda kopyalanarak yurt dışında kullanıldığı gerekçesi ile müvekkilinin hesabına bloke konulduğunu, kredi kartlarının müvekkili tarafından kopyalanmadığını ileri sürerek, blokenin kaldırılmasını ve 2.915,76 TL’nin bloke tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait işyerinde gerçek hamilleri tarafından kullanılan kredi kartlarının kopyalanarak bir süre sonra yurt dışında kullanıldığını, müvekkilinin kart hamillerinin zararlarını ödediğini, tüm kredi kartlarının tek ortak kullanım noktasının davacıya ait işyeri olduğunu, üye işyeri sözleşmesi ve müvekkili bankanın uğramış olduğu zarar nedeniyle davacının hesabına bloke konulduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki belgeler ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı bankanın kredi kartlarının davacı işyerinde kopyalandığı gerekçesiyle bloke işlemi uyguladığını, kredi kartlarının davacıya ait işyerinde kopyalandığına dair kesin delili bulunmadığı, kartların ortak kullanım yerinin davacıya ait işyeri olmasının bloke için yeterli bir sebep olmadığı, kusurun davacıda olduğuna ilişkin delil ibraz edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.