5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Bilirkişi raporları içeriğine göre köy tüzel kişiliğine ait banka hesabında bulunduğu anlaşılan 701,80 TL'nin de zimmet miktarına dahil edilmesi, Zimmete geçirilen 5.738,08 TL'nin suç tarihine ve Dairemiz uygulamalarına göre değerinin az kabul edilmesi karşısında TCK'nın 249. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kötüye kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 5 yıl süreyle 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.