5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında zimmete neden olma suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların üzerine atılı zimmete neden olma suçunun Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi ile karar günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1, maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

S.S. Kumafşarı ve Çevre Köyleri Üretim ve Pazarlama Kooperatifi Başkanı olan sanık ...’ın, kooperatifin yönetim kurulunca usulüne göre alınmış karar olmadığı halde 31/03/1999 ila 31/01/2000 tarihleri arasında toplam 650.886,000 TL huzur hakkı olarak aldığı, yönetim kurulu üyeleri olan diğer sanıklarla birlikte de, Şubat 1998 ile Kasım 1999 tarihleri arasındaki süt satışlarına ilişkin olarak Tarım Bakanlığınca kooperatif hesabına yatırılan prim paralarından 206.045.000 TL. ile süt alım farkından 1.514.662.000 TL’yi zimmetlerine geçirdiklerinin kabulüyle mahkümiyetlerine karar verilmişse de; sanık ...’a belirtilen tarihlerde huzur hakkı olarak 650.886.000 TL ödenmesinin 26/02/1999 tarihli genel kurulda görüşülüp onaylanan tahmini bütçeye dayalı olduğu ve herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı; Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Teşkilatlandırma Genel Müdürlüğü Kontrolörleri ... ... ile ...... tarafından düzenlenen 05/05/2000 tarihli rapor ile Sayıştay emekli Uzman Denetçilerinden alınan 27/11/2007 tarihli bilirkişi raporuna göre, 206.045.000 TL. prim parasının ortaklara dağıtıldığına ilişkin belge bulunamamış ise de, prim ödeme listelerinin oldukça karışık olarak herhangi bir kayıt ve belgeye dayalı olmadan düzenlenmiş olması, süt teslim edip de prim almadığını iddia eden ortak bulunmaması sebebiyle ibraz edilemeyen listelerin bulunabileceği, maddi hata yapılmış olma ihtimali ile sanıkların eğitim ve tecrübe düzeyleri dikkate alındığında zimmet kastıyla hareket ettiklerine ilişkin mahkümiyetlerine yeter şüpheden uzak somut delil bulunmadığı; Acıpayam Vergi Dairesi Gelir Şefi tarafından tasdik edilen Aralık 1999 ayına ilişkin muhtasar beyanname, muavin defter kaydı ve beyanname ekinde bulunun 138 kişilik müstahsil alımları listesi ile Sayıştay emekli Uzman Denetçilerinden alınan 27/11/2007 tarihli bilirkişi raporuna göre, giderin 1.514.662.000 TL fazla olarak 7.641.348.000 TL olarak kayıtlara geçtiği ve fazlalığın zimmete geçirildiği kabul edilmişse de, muavin defter kaydı ve muhtasar beyannamede süt alım giderinin 7.641.348.000 TL olarak kayıtlı olduğu, beyannameye ekli müstahsil alımları listesinde isimleri yazılı 138 kişinin süt bedelini almadıklarına ilişkin beyanlarının bulunmayışı, sanıkların eğitim ve tecrübe düzeyleri, kooperatif belge ortamının düzensizliği karşısında zimmet kastıyla hareket ettiklerine ilişkin mahkümiyetlerine yeter şüpheden uzak somut delil bulunmadığı, ancak kooperatif yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların prim ödeme listelerini keyfi olarak düzenlemeleri, süt alımı ve satımı işlemlerinin usulüne uygun olarak defterlere kaydetmemeleri, müstahsil makbuzlarını seri numaraları takip edilmeden kullanılmaları şeklindeki yönetim görevlerini usulüne uygun şekilde yerine getirmedikleri, eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.