2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanığın hüküm tarihinde Marmara 8 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarında anlaşılması ve duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadığının ve bu hususta bir karar alınmadığının belirlenmesi karşısında hükmün açıklandığı 28.04.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanığın kafe içerisinde katılandan konuşmak için cep telefonunu isteyerek telefonla birlikte kafeden çıkıp uzaklaşarak telefonu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3.Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında eylemin 23:00 sıralarında gerçekleştiğini beyan ettiği, sanığın da duruşmada alınan savunmasında suç saatini 22:00 sıraları olarak belirttiği görülmekle eylemin gece gerçekleştiği dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.(2) ve (3) numaralı bozma sebeplerine göre 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması, savunmasının zorunlu müdafi huzurunda alınması ve kararın da müdafi huzurunda verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.