11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2008 tarih ve 2006/221-2008/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yapımcısı olduğu "Beyaz Sevdalar" isimli albümün davalı şirketçe dağıtım ve pazarlaması için taraflar arasında 05.05.2002 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 4.4.maddesi uyarınca davalının dağıtım ve pazarlama bedeli olarak toptan kaset ve CD satış bedeli (KDV hariç) üzerinden % 25 ücret alacağını, dolayısıyla geri kalan bedelin müvekkiline ait olduğunu, Kültür Bakanlığı' ndan alınan bandrol sayısına göre bu bedelin tespit edilebileceğini, davalının müvekkiline hiçbir ödemede bulunmadığını, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucunda durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.5.maddesi uyarınca CD ve kaset kartonetleri, afişleri, telif hakları, basım ve bandrol işlemlerinin müvekkilince yapılıp daha sonra albümün satışlarından davacıya ödenecek bedelden düşüleceğini, bu giderlerin müvekkilince yapıldığını ve anılan hüküm uyarınca davacıya ödenecek bedelden mahsup edildiğinde davacının alacağının kalmadığını, satış rakamlarının ancak iade albümlerin bandrol sayısından düşülmesi suretiyle belirlenebileceğini savunarak davanın reddini istemiş, % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının dava konusu albüm satışlarından (3.499.736.213) TL gelir elde etmesine rağmen (7.238.676.960) TL masraf yaptığı, satılamayan CD ve kasetler için bu aşamada telif ücreti istenemeyeceği, sözleşmede yapılan harcamaların davacının telif bedelinden düşülmesi kararlaştırıldığından davalının masraflarını karşılayacak kadar satış yapamadığı ve borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.