1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfatıyla), 25.02.2020 tarihli ve 2019/533 Esas, 2020/89 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/1113 Esas, 2021/461 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin, katılanlar ve vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, uyarınca 9 yıl hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

A. Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri;

eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle vasfa, meşru müdafaa ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

B. Katılanın temyiz sebepleri;

haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdur ile suça sürüklenen çocuğun yan yana seyyar satıcılık yaptıkları, 25.09.2019 tarihinde saat 17:00 sıralarında suça sürüklenen çocuğa ait bir saat kutusunun kırılması sebebiyle mağdur ile suça sürüklenen çocuğun tartıştıkları ve kavgaya tutuştukları, kavga sırasında suça sürüklenen çocuğun mağduru 4 yerinden bıçakla yaraladığı, kabul edilmiştir.

2.Katılan hakkında Şanlıurfa ... ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 05.02.2020 tarihli yaralanmaya ilişkin rapor, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, uzmanlık raporu, tanık anlatımları, görüntü izleme tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları mevcut dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesinin olayın oluş şekline ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ancak; mağdurun 18 yaşından küçük olması sebebiyle, suç vasfının çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle bu yönde hüküm kurulmasına ve koşulları oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, savunma hakkının kısıtlanmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılan tarafından suça sürüklenen çocuğa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı dolayısıyla hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma koşullarının oluşmadığı, tanık beyanı ile sabit olduğu üzere katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunması sebebiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu,, katılandaki yaralanmanın niteliği, suçta kullanılan silâhın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/1113 Esas, 2021/461 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.