4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı adına kayıtlı araca, maliki dava dışı Emniyet Müdürlüğü, sürücüsü Şükrü Tüzün olan aracın çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, davalı ... tarafından aracın onarımının ekonomik olmaması sebebiyle davacıya 195.000 TL ödeme yapıldığını, ancak aracın kaza tarihi olan 29.08.2018 tarihinde anahtar teslim fiyatının 304.400,00 TL olduğunu, Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/27 D.iş sayılı dosyasından yaptırılan delil tespitinde alınan raporda aracın sıfır rayiç değerinin 325.600,00 TL olduğunu, bu miktarın ödenmesi için davalı ... şirketine Samsun 6. Noterliğinin 14.03.2019 tarih 007552 yevmiye numaralı ihtarın çekildiğini, davalı ... şirketinin herhangi bir ödeme yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 130.600,00 TL ile dava tarihi itibariyle araç değerinde meydana gelen farkın kaza tarihinden itibaren işleyecek olan avans faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemelerin İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, müvekkili şirket tarafından davacıya 195.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının zararının karşılandığını, davacının haksız olarak bu davayı açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davanın açıldığı Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince 2019/247 Esas, 2019/748 Karar sayılı ve 05.09.2019 tarihli görevsizlik kararı nedeniyle dosya mahkemesinin 2019/417 esasına kaydedilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aracın değerinin poliçe kapsamındaki rayiç bedele göre tespit edilmesi gerektiği, aracın kaza tarihindeki 2. el rayiç değerinin 205.000,00 TL olarak hesaplandığı, davacıya ödenen 195.000,00 TL tenzil edildiğinde kalan 10.000,00 TL'nin davacı tarafça talep edilebileceği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 10.000,00 TL olan alacağın 16.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... şirketinin sigorta poliçesi gereği ödemesi gereken miktarı taraflarına ödememesi ve kaza tarihi üzerinden oldukça zaman geçmesi dolayısıyla dolar kuru ve araç piyasasındaki yükselmeler neticesinde her geçen gün zararın katlanarak arttığını, bu doğrultuda davalının denkleştirici adalet ilkesi gereğince delil tespiti yapılarak ödemesi gereken miktarın güncel değerinin hesaplanması ve söz konusu miktar üzerinden ödeme yapılmasında hukuka aykırılık olmadığını, zira yerleşik Yargıtay İçtihatları ile de bu durumun sabit olduğunu, davalı ... şirketinin %100 kusurlu olduğunu belirtmiştir.

2.Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde; yerel mahkemenin kısmen kabule ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, aracın kasko değer listesi 161.419,00 TL olmasına rağmen bilirkişi raporunda bu hususun nazara alınmadığını, bilirkişi raporuna itiraz edildiğini, itirazların nazara alınmadığını, aracın rayiç değerinin bilirkişi raporunda fazla belirlendiğini, kararın kaldırılarak davanın tümden reddi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davacı vekili poliçede yeni değer klozu olduğunu belirterek aracın "0" sıfır km yeni değerinin tespit edilerek tahsilini talep etmiş ise de; taraflar arasındaki 21.10.2017 tarihli poliçenin 15. sayfasındaki Yeni Değer Klozu başlıklı maddedeki yeni değer klozunun uygulanması için davaya konu aracın onarım bedelinin, aracın kaza tarihindeki sıfır değerinin minimum %85’ine denk gelmesi gerektiği belirtildiğinden, 67.109,41 TL’nin kaza tarihindeki aracın sıfır değeri olan 325.600,00 TL’nin %85’ine tekabül etmediği, (67.109,41 TL /325.600,00 TL) = %20’sine denk geldiğinden, davaya konu aracın yeni değer klozu kapsamında değerlendirilemeyeceği, aracın değerinin poliçe kapsamındaki rayiç bedele göre tespit edilmesi gerektiği, aracın kaza tarihindeki 2. el rayiç değerinin 205.000,00 TL olarak hesaplandığı, davacıya ödenen 195.000,00 TL tenzil edildiğinde kalan 10.000,00 TL'nin davacı tarafça talep edilebileceği, bu kapsamda mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvuru taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait aracın karıştığı 29.08.2018 tarihli trafik kazasında zarar görmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Kasko Sigorta Genel Şartlarının C.10.maddesi

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.