11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/777 Esas, 2015/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/777 Esas, 2015/430 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2019/3012 Esas, 2022/9631 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararı üzerine, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2022/444 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık hakkında zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.06.2015 tarihinde kurulan mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2022/444 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.