4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile;

1.Sanık ... hakkında kötü muamele suçundan, üç kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline,

2.Sanık ... hakkında kötü muamele suçundan, üç kez 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, verilen cezasnın ağır olduğuna, vesaire ilişkindir.

3.Katılan vekilinin temyiz isteği; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde alt sınırdan ceza tayin edilmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddelerinin uygulanmasının hukuka uygun olmadığına, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların olay tarihinde evli oldukları ve 2011 yılında ... K. isimli şahsı giderlere katılıp kendilerine yardım etmesi amacıyla aile konutuna alarak birlikte yaşamaya başladıkları, bir süre sonra ... K.'nın sanıkların müşterek çocukları olan mağdurları sürekli dövmek, aç bırakmak suretiyle mağdurlara eziyet ettiği, bu durumu mağdurların anne ve babası olan sanıkların da bilmelerine rağmen mağdur çocuklarını korumak için herhangi bir eylem ve harekette bulunmadıkları, böylelikle sahibi bulundukları terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullandıkları, dosya içeriği ve Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/19 Esas- 2014/141 Karar sayılı dosyası birlikte değerlendirilerek Yerel mahkemece kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturacaktır.

Tüm dosya kapsamından sanıkların, müşterek çocuklarının menfaatlerini gözetmeksizin yalnızca maddi çıkarları doğrultusunda aile konutuna aldıkları ... K.'nın, mağdur çocukları sürekli döverek ve aç bırakarak eziyet ettiği, sanıkların ise eziyet niteliğindeki bu eylemleri bilmelerine rağmen ... K.'ya engel olmamak, olayı kolluğa bildirmemek ve mağdurların maruz kaldıkları eylemlere göz yummak suretiyle ... K.'nın eylemlerini sürdürmesine olanak sağladıkları, bu şekilde ... K.'nın eylemlerine müşterek fail sıfatıyla iştirak ettikleri anlaşılmakla, adı geçen sanıkların mağdur sayısınca ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği halde, haklarında yazılı şekilde kötü muamele suçundan hükümler kurulması,

2.Kabule göre de; 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.