11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2008/533-2010/560 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Kruger Industre Elektronik Gmbh/Germany adlı firmadan satın alınan emtianın hasarsız olarak Hedef Antrepoya tahliye edildiğini, emtianın müvekkili şirket tarafından blok taşıyıcı sorumluluk poliçesiyle sigortalandığını, emtianın gümrük işlemleri sonrasında davalıya ait araca tam ve sağlam olarak yüklendiğini, ancak nakliye sırasında emtianın hasarlandığını ve alıcı tarafından teslim alınmadığını, 4.895,00 Euro sigortalı zararının müvekkili şirket tarafından tazmin edildiğini, TTK ve poliçe hükümleri ile ibraname içeriği gereğince sigortalısının haklarını devralan müvekkilinin davalıya rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, 4.895,00 Euro alacağın sigortalıya yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek bir yıl vadeli döviz hesabına uygulanacak en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın hasarsız olarak Hedef Antrepoya teslim edildiğine dair hiçbir delil bulunmadığını, nakliye sırasında emtianın hasarlanmış olduğuna ilişkin sürücü beyanları olmakla birlikte buna ilişkin delil ibraz edilmediğini, taşıyıcının kusuru olmadığını, taşıyıcının ziya ve hasardan doğan sorumluluğunun bir kusursuz sorumluluk hali olmayıp ispat külfeti yer değiştirmiş bir kusur sorumluluğu olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın nakliye esnasında emtianın araç üzerine sabitlenmemesi nedeniyle, sarsıntı sonucu araç içerisinde devrilmesi suretiyle oluştuğu, hasarın emtianın davalı taşıyanın sorumluluğundayken gerçekleştiği, davacı şirketin sigortalısının uğradığı hasarın TTK'nun 1312/1 hükmü ve Emtia Nakliyat Sigortası Poliçe Genel Şartları uyarınca teminat kapsamında olduğu, davacının sigortalısına halef olduğu, dava konusu olayda hasarın meydana gelmesinde davalı şirketin %50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle kusur oranına tekabül eden 2.447,50 Euro’nun ödeme tarihinden itibaren devlet bankasının bir yıl vadeli mevduata uyguladığı faiz oranı uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yurtiçi taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı taşıyıcı, malı dava dışı Hedef Antrepo'dan gönderen adına teslim almış olup teslim esnasında malın hasarlı olduğunu savunmadığı gibi taşıma senedine bu yönde bir ihtirazi kayıt da koymamıştır.

TTK'nun 781.nci maddesine göre taşıyıcı, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderene teslim olduğu tarihe kadar geçen müddet içindeki ziya ve hasardan mesuldur. Taşıyıcı ancak TTK'nun 781/2. maddesinde gösterilen hallerin mevcudiyetini ispat etmek suretiyle mesuliyetten kurtulabilir. Somut olayda, mahkeme hukukçu ve mali müşavir bilirkişilerden rapor almış olup bilirkişiler, yüklemenin sadece şöför tarafından yapılmış olması ve yolun engebeli olması nedeniyle malın hasar gördüğünü ve taşıyıcının %50 kusurlu olduğunu bildirmişlerdir. Mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuşsa da bilirkişi kurulunda taşıma uzmanı bilirkişi bulunmadığı gibi, bilirkişiler, yükleme ve istifin kime ait olduğu ve TTK'nun 781/2. fıkrasında gösterilen hallerin gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durmamışlardır. Davalı taşıyıcı, yüklemenin kendisine ait olmadığını savunmadığından yükleme ve istifin iyi yapılmamasından taşıyıcı tamamen sorumlu olup ayrıca yolun engebeli olması da taşıyıcıyı sorumluluktan kurtarmamaktadır. Bu durumda içinde taşıma uzmanı da bulunan bilirkişi kurulundan yukarıda gösterilen şekilde rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.