1. Ceza Dairesi

esastan reddi, mahkûmiyet

Mağdur ...'nın (1998 doğumlu) İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2020 tarihli duruşmasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatını alamadığı ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-(b) maddeleri gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstinaf Bozması Üzerine Verilen Konya 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 Tarihli ve 2021/368 Esas, 2021/571 Karar Sayılı Kararı İle

1.Sanık ... hakkında, mağdur ...'ya (1998 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında, mağdur ...'ya (1955 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Sanık ... hakkında, mağdur ...'ya (1955 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 11.05.2022 Tarihli ve 2022/7 Esas, 2022/1207 Karar Sayılı Kararı İle

1.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya (1955 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine,

2.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya (1955 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanığın kazanılmış hakkının 4 yıl 6 ay hapis cezası olduğunun anlaşılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

3.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya (1998 doğumlu) karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur ...'ya (1998 doğumlu) karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(e), 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 10 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri özetle; meşru savunma ve zorunluluk hali hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıkların suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanıklar lehine yorumlanmasıyla sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma ve zorunluluk hali koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezalarının kazanılmış hak teşkil eden cezalar üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak teşkil eden hapis cezalarının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir IV. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'ya (1998 doğumlu) Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Mağdurun kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatını alamayan mağdurun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar Ahmet ve Hüseyin Hakkında Katılan ...'e Karşı (1955 Doğumlu) Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Karşı (1998 Doğumlu) Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/7 Esas, 2022/1207 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının (2) numaralı bendindeki "sanık ...'un 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılıp yerine "sanık ...'un cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararının (2) numaralı bendindeki "CMK 283. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten sanığın 4 YIL 6 AY HAPİS CEZASI ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılıp yerine "CMK 283. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 4 YIL 6 AY HAPİS CEZASI üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, yine (4) numaralı bendinin kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin paragrafındaki "CMK 283. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten sanığın 4 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılıp yerine "CMK 283. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 4 AY 15 HAPİS CEZASI üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.