7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 22.05.2001 günü itibariyle temyiz inceleme gününde sanıklar yararına hükümler taşıyan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi dolmuş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,

Yargıtay C.G.K.nın 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru yönteminin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Buna göre; diğer sanık ...'in yokluğunda verilen kararda kanun yolu süresi gösterilirken 7 gün içinde temyiz başvurusunda bulunabileceği denilmek suretiyle yasa yolu başlangıcında yanıltmaya neden olunduğu ve ayrıca kararda temyiz başvuru yönteminin gösterilmediği gibi gönderilen davetiyede "tebliğden itibaren denilmek suretiyle yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin" gösterildiği meşruhatın da bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmediği; bu durum karşısında 1412 sayılı CMUK.nın 325.maddesindeki ".... ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunmamış olan diğer sanıklara da tatbiki kabil olursa ..." biçimindeki kural gereği, suçu birlikte işlediği ileri sürülen ve hakkındaki hüküm kesinleşmediği için her türlü normdan önce gözetilmesi zorunlu dava zamanaşımının uygulanması bakımından temyiz eden sanıktan farklı olmayan sanık ...'e de bozmanın CMUK.nın 325.maddesi uyarınca herhalde teşmili zorunlu bulunduğundan kararın adı geçen sanığa tebliğinde de hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek bozmanın CMUK.nın 325.maddesi uyarınca sanık ...'e sirayetine, sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı yasanın 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici l.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından İADESİNE, 09.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.