11. Ceza Dairesi

Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/802 Esas, 2019/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.05.2019'da kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/15200 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117209 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117209 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/10/2018 tarihli ve 2018/7632 soruşturma, 2018/5246 esas, 2018/4776 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında ayrıca Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2018 tarihli ve 2018/9950 soruşturma, 2018/4293 esas, 2018/3902 sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2018/572 esas, 2019/204 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklindedir.

2.5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde;“Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir.” denilmektedir.

3.

Bu kapsamda incelenen dava dosyası içeriğine göre, ihbarnamede "Alanya" olarak yazılması gereken yargı yeri isimlerinin "Antalya" şeklinde yanlış belirtilmesi, bildirilen kararların tarih ve sayılarının doğru olması nedeniyle maddi hata olarak değerlendirilerek yapılan incelemede; sanığın ikamet ettiği evin fuhuş yapıldığı gerekçesiyle 02.05.2018 tarihinde belediye görevlilerince mühürlenmesine karşın, 04.05.2018 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozulduğunun tespit edildiğinden bahisle açılan kamu davasında, mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203/1 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Buna karşın, sanık hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.08.2018 tarihli ve 2018/9950 Soruşturma ve 2018/4293 Esas sayılı iddianamesi ile aynı eylemine ilişkin olarak mühür bozma suçundan açılan kamu davasında, Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/572 Esas, 2019/204 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca neticeten erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 16.09.2019 tarihi itibarıyla istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

5.Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle önceden verilmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunduğundan, iş bu dosyada mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/802 Esas, 2019/342 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeni cezanın kaldırılmasını gerektirdiğinden ve sanık hakkında aynı fiili nedeniyle daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince mükerrer olarak açılan davanın REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.