11. Ceza Dairesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1,62 maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de ; 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden ve ayrıca aynı Yasanın 7/3 maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde, “cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması” nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasaların açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilerek sanığın cezasının 5237 Sayılı Yasanın 51. maddesine göre ertelenmesi,

2.Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.07.2009 gün ve 2009/163 esas, 2009/202 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan “ hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumu, denetim süresi içinde kasten bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır.

Koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanmak zorunda olup sanığın kayden sabıkasız olduğu ve yüklenen suçtan somut bir zarar da doğmadığı gözetilmeden verilen cezanın ertelendiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yerolmadığına karar verilmesi,

3.Sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği gözetilmeden bozmadan sonraki yargılama giderlerine de hükmolunması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi