8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2019 tarih, 2018/548 Esas, 2019/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan açılan dava dosyasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 43, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarih, 2019/1862 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 19.12.2018 tarihli ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına, tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilse de sanığın istinaf talebinde bulunması nedeniyle sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

05.05.2017 günü sanığın içerisinde olduğu araçta giderken yakalandıkları, sanık üst aramasında ele geçen uyuşturucu madde ile araçta ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla üç kişinin birlikte aldıklarını beyan etmeleri ve madde miktarının da bu hususu doğrulaması nedeniyle, Tebliğnamedeki üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği yönünündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 05.05.2017 tarihli ... nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/2, 3 maddesi uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, 26.07.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği, ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen 19.01.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu, 5237 sayılı Kanun'un 191/4 maddesi kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenene kadar aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmesi gerektiğinden inceleme konusu 14.02.2018 ve 20.03.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemleri 13.09.2018 tarihli iddianame düzenlenmeden önce gerçekleştiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarih, 2019/1862 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.