11. Ceza Dairesi

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sanığın eylemi nedeniyle oluşan zararın 9.441 TL (suç tarihine göre 9.441.000.000 TL)olduğu ve bu miktarının suç tarihindeki paranın satın alma gücüne ve günün ekonomik koşullarına göre pek fahiş olduğu gözetilmeden, “.sanığın suçta elde ettiği menfaatin değeri suç tarihi itibariyle pek hafif kabul edilerek cezası TCK.

522.md. gereğince takdiren net olarak tespit edilememesi kapsamında değeri normal kabul edilerek TCK522 maddesi gereğince her hangi bir artırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına” denilmek suretiyle çelişkili ifadeler kullanılarak yazılı şekilde uygulama yapılması ve adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerine ilişkin silinme koşulları araştırılmadan cezanın ertelenmesine karar verilmesi sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerine ilişkin karar örnekleri getirtilip incelenerek, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip, silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması halinde hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar