9. Ceza Dairesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma Hüküm : TCK’nın 297/1- birinci ve ikinci cümlesi, 62, 53/1-2-3, 54/4, 191/2-2.cümlesi, 191/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine uyuşturucu sokma suçundan TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca fikri içtima hükümlerine göre ceza tayin edildiğinden, ayrıca TCK'nın 191. maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaması gerekirken uygulanması yasaya aykırı ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı,

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2.İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde mevcut "suç konusu eşyanın bulundurulması ayrı bir suç teşkil ettiği takdirde fikri içtima kurallarına göre belirlenecek ceza yarı oranında arttırılır." şeklindeki hüküm de nazara alındığında cezaevinde tutuklu olarak bulunan kardeşini ziyaret için gelen sanığın girişte jandarma görevlileri tarafından yapılan aramasında montunun sağ iç cebinde 0,65 gram esrar bulunduğu iddia ve kabul edilmiş olması karşısında eylemin TCK'nın 297/1. maddesinde düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine uyuşturucu veya uyarıcı madde sokma suçu yanında anılan Kanunun 188/3. maddesinde tanımlanan başkalarına uyuşturucu madde temin etme suçunu da oluşturabileceği ve başkalarına uyuşturucu madde temin etme suçunun gerektirdiği cezanın diğer suça göre daha ağır olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın süresi bakımından yargılama yapma ile delillerin takdir ve değerlendirilmesinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.