11. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

1.Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (c), ve (d) maddeleri, 35, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2.Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan, şahsi cezasızlık nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen incelenecek nedenlerle kararların bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 21.12.2023 tarihinde, sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 17.04.2018 tarihinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.