1. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.01.2025 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı ek kararın sadece sanık ... müdafii Av. ... tarafından temyiz edildiği, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmediği belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.01.2025 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/401 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 21/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıkların neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.01.2025 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı ek kararı ile; sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme ilişkin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

2.Sanık ... ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine ve mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte mağdur ...'a karşı eyleminde suç vasfının hatalı belirlendiğine, teşdiden cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik ile diğer lehe hükümlerin uygulanması ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen 05.01.2025 tarihli ek kararın kaldırılması gerektiğine, İlişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, mağdur ...'dan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanıklar ...

ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Verilen Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Bölge Adliye Mahkemesi Tarafından Verilen 05.01.2025 Tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar Sayılı Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde,İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.01.2025 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

C. Sanıklar ...

ve ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2019/1831 Esas, 2024/3319 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafileri ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.