12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tüm kusurun sanığa ait olduğu gerekçesiyle takdir ve teşdit hükümlerinin uygulanmasının soyut bir gerekçe olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30/09/2014 günü saat 10:20 sıralarında meskun mahal dışında bölünmüş karayolunda sanık ... 'in sevk ve idaresindeki araçla ...'un kullandığı aracın hemen arkasında sol şeritten yaklaşık 120 Km/saat civarında hızla ve çok yakın ilerleyerek sıkıştırdığı, arada takip mesafesini korumadığı ve ...'un yol vermek için sağ şeride geçmek istediği sırada sanığın kullandığı araçla ...'un kullandığı araca temas etmesi üzerine ...'un otomobilinin hakimiyetini kaybederek sağdan yol dışına çıkarak kaza yaptığı, kaldırıldığı hastanede yoğun bakıma alındığı ve yaklaşık 10 aylık yoğun bakım tedavisi sonrası 24.06.2015 tarihinde öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın hızını trafik şartlarına göre ayarlamadan yola gereken dikkati vermeden, kontrolsüzce ve öndeki araçla takip mesafesini korumadan seyretmesi neticesinde araca hakim olamayıp önünde aynı yönde seyreden otomobile temas edip, otomobilin durumunu bozmasıyla dikkat ve özen yükümlülüklerine uymadığından asli kusurlu olduğu, sanığın öndeki aracı 120 km/saat gibi yüksek bir hızla giderken takip mesafesini korumadan neredeyse temas edecek şekilde seyrini bir süre sürdürerek sıkıştırdığı ve bu halde kaza olabileceğini öngördüğü halde seyrine devam ettiği gözetildiğinde bilinçli taksir şartlarının oluştuğu kabul edilerek TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2022 tarihli kararıyla; "...Adli Tıp Kurumu İstanbul Morg İhtisas Dairesinin 21.08.2015 tarihli otopsi raporunda, kişinin kesin ölüm sebebinin tespit edilmesi için Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, ...’un kesin ölüm nedeni ve geçirdiği trafik kazası ile illiyet bağını gösterir Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1.Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin, sanığın takip mesafesini korumadan seyrini sürdürerek öleni sıkıştırması ve bu halde kaza olabileceğini öngördüğü halde seyrine devam etmekten ibaret olduğu, azami hız limitinin 110 km / saat olarak belirlendiği mahalde sanığın hız sınırını iki katından fazla aştığına ilişkin bir tespit bulunmadığı gözetilmeden,

TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca üst sınırdan artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi..."

Nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınmış olup 24/07/2023 tarihli raporda Fisun Yılmaz'ın 30/09/2014 tarihinde meydana gelen araç içi trafik kazasına bağlı yaralanması ile 24/06/2015 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup mahkemece sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin takdiri indirim uygulanmamasına yönelik takdirinde isabetsizlik olmadığından tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.