9. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın akıl hastalığı nedeniyle yapmış olduğu ikrara itimat edilemeyeceğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın durumunun gözetilmesi gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına, beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ek karar yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile esas ve usule ilişkin temyiz sebeplerinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, cezaların her bir eylem için ayrı ayrı ve alt sınırdan uzaklaşarak, takdiri indirim nedenleri uygulanmadan verilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın en ağır şekilde cezalandırılıp lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

1.5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği hususları nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3.5271 sayılı Kanun gereğince görevlendirilen vekil için katılan mağdure lehine mülkiyet hakkının ihlali suretiyle kanuni dayanağı olmaksızın idari işlem niteliğindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği hususu nazara alınarak katılan mağdure vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 296/2 ve 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARAR VE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.11.2025 tarihinde karar verildi.