2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davalı-karşı davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına hükmedilmiş, davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri reddedilmiştir. Oysa davacı-karşı davalı erkeğin, 15.07.2013 tarihinde eşinin ortak konuta dönmesi için ihtar talebinde bulunduğu görülmektedir. İhtar isteği önceki olayların affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylardan dolayı da davalı-karşı davacı kadına kusur atfedilemez. İhtardan sonra ise davalı-karşı davacı kadının herhangi bir kusuru ispatlanmamıştır. Davacı-karşı davalı erkeğin ise eşine "kahpe seni öldürürüm"diyerek tehdit ve hakaret ettiği, kötü muamelede bulunduğu ve müşterek konutun kilidini değiştirdiği toplanan delillerle gerçekleşmiştir.Bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davalı-karşı davacı kadına atfedilebilecek kusurlu bir davranışın kanıtlanmadığı ve erkeğin davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden kadının ağır kusurlu kabulü ve yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK. m. 174/1-2) isteklerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK. M.

175.Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının kusurunun olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde davalı-karşı davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.