11. Ceza Dairesi

I- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

1.Denizbank'ın 27/05/2013 tarihli yazısında, dava konusu kartın 27/09/2004 tarihinde açılıp, 24/01/2005 tarihinde kapatılmış olduğunu bildirmesi karşısında; öncelikle suçun işlendiği kabul olunan 28/03/2006 tarihinde kapalı olması nedeniyle kullanılması mümkün olmayan kredi kartı nedeniyle Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması suçunun oluşmayacağı ancak bu kartın farklı hesaplarla ilişkilendirilmesi ve kullanılabilir olması halinde TCK'nun 245/2-3 maddelerinde düzenlenen sahte kredi kartı üretme ve kullanma suçlarının oluşabileceği cihetle, başka hesapla ilişkilendirildiğine dair bir emare bulunmayıp suç tarihinden önce kullanıma kapatılması nedeniyle işlenemez suç söz konusu olduğundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2.Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesinde hapis cezasının yanında ayrıca para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis cezasına karar verilmiş olması yasaya aykırı,

3.5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.