11. Ceza Dairesi

2.... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan: mahkumiyet

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin, değişiklikten önceki ve sonraki halinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği, 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değiştirilmeden önceki 213 sayılı Yasanın 359/a-2-son maddesindeki hapis cezası 6 aydan 3 yıla kadar olup, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde 16 yaşından büyük sanayi sektöründe çalışan işçilerin bir aylık brüt tutarının yarısının esas alınacağı, 08.02.2008 tarihinden sonra ise aynı madde ile hükmolunacak hapis cezası 1 yıldan 3 yıla kadar olup hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi gerekeceği gözetilerek; lehe Yasa değerlendirilmesinin denetime olanak verecek şekilde 08.02.2008 tarihinden önceki ve sonraki hükümler bir bütün halinde ayrı ayrı uygulamalı olarak karar yerinde gösterilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sanık ... hakkında yapılan uygulamada temel ceza 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişiklikten önceki haline göre belirlendikten sonra hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde ise anılan değişiklikten sonraki haline göre çevrilerek karma uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanık ...'in savunmasında, defter ve belgelerinin muhasebecide olduğunu, aralarındaki maddi problemler nedeniyle kendisine vermediğini, bu nedenle defter ve belgeleri ibraz edemediğini, beyan etmesi karşısında, 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnaların aranmayacağı cihetle; tebliğnamede sanık ... hakkında yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "defter ve belgeleri gizlemek" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığının gerekçeleri gösterilmiş, sanık ... hakkında ise, "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak" suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.