8. Hukuk Dairesi
8. Hukuk Dairesi 2017/305 E. , 2017/827 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davacı alacaklı 01.01.2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 23.07.2014 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 750,00 TL’den 2013 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2014 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedeli toplamı 12.750,00 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini istemiş; davalı borçlu adına çıkarılan ödeme emri iade edilmiş, ancak davalı borçlu 14.08.2014 tarihli itiraz dilekçesiyle, icra dosyasını tetkik etmek suretiyle 12.08.2014 tarihi itibariyle takipten haberdar olduğunu bildirerek borca, gecikme faizine ve ferilerine itiraz etmiştir. İİK'nun 269. maddesi gereğince, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini İİK 62. madde hükümleri dahilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Ancak, davacı alacaklı tarafından başlatılan icra takibinde borçlu kiracıya ödeme emri tebliğ edilememiştir. Ödeme emri tebliğ işlemi yapılmadığından, borçlunun itiraz hakkı doğmaz. Borçlunun haricen takibi öğrenip icra dairesine itiraz etmesi, yasanın emredici hükümleri karşısında hukuki sonuç doğurmaz. Mahkemece, bu nedenle istemin reddine karar vermek gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması uygun görülmüştür.