3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalılardan ... evlenirken çeyiz senedi düzenlendiğini, tarafların ayrılması halinde senette belirtilen çeyiz ve ziynet eşyalarının her iki davalı tarafından teslim alındıkları şekliyle davacıya aynen teslim edileceği kararlaştırıldığı halde söz konusu eşyaların boşandıktan sonra davalılarda kaldığını ve davacıya iade edilmediğini ileri sürerek, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen veya bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacının müşterek haneyi terkederken ziynet ve çeyiz eşyalarını da beraberinde götürdüğünü bu sebeple haksız şekilde açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının ziynet eşyaları ile ilgili davasının kabulü ile taleple bağlı kalınarak 12.000,00 TL altın bilezik bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, çeyiz eşyalarına yönelik davasının ise kısmen kabulü ile, bilirkişi tarafından düzenlenen 02.04.2015 tarihli raporda belirtilen, adet ve nitelikleri itibari ile tek tek sayılan çeyiz eşyasının mevcut ise aynen, mevcut değilse bedelleri toplamı 3.250,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2.6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesi uyarınca: hüküm fıkrasında bulunması gereken unsurları ifade eden “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep etmiş; mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü kısmen reddi yönünde hüküm kurulmuş; ancak söz konusu faiz talebi hakkında bir karar verilmemiştir.

Ayrıca, iadesine karar verilen çeyiz eşyaları ve değerlerine ilişkin hükmün 1. bendinde her ne kadar "500,00 TL değerinde saray halı 8 adet" ifadesine yer verilmiş ise de, davaya konu çeyiz senedinde halı sayısının 8 olarak belirtilmeyip, söz konusu 8 sayısının çeyiz eşyalarının belirtildiği listede halının bir üst sırasında yer alan altın sayısına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Ancak, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.