2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "Eşini rahatsızlandığında ailesinin yanına gönderip arayıp sormadığı" vakıasına davalı-karşı davacı kadının süresinde ve usulüne uygun şekilde dayanmadığı, bu sebeple bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları nedeniyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin yine de tam kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Gerçekleşen ve mahkemece de kabul olunan davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren bağımsız konut temin etmeyerek eşini ailesi ile yaşamaya zorladığı vakıası kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte değildir. Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları davalı-karşı davacı kadın lehine gerçekleşmemiştir. O halde, davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde isteğin kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.