2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un 30/06/2015 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Aydın 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/07/2015 tarih ve 2013/467 esas -2015/12 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmekle;

Sanık ...'un yokluğunda verilen 20/01/2015 tarihli kararın, sanığın talimat mahkemesinde alınan 05/12/2013 tarihli sorgusu sırasında bildirdiği en son adresine tebligat çıkarılmadan, tespit edilen Heyiketeği Mah. Yıldız Bloklar A Blok No:16 Darende /Malatya adersine tebligat çıkarıldığı, ancak bila tebliğ iade edilmesine üzerine mernis adresine tebligat çıkarıldığı, sanığın bu adreste bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre muhtara yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 30/06/2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl hapis cezasına ve yine sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c uyarınca artırılması sonucu 2 yıl 12 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına ve ardındın aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik cezalar tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.