14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.04.2010 gününde verilen dilekçe ile alacağın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı, davalıya ait inşaatta kalıp çakarak beton döktüğünü, inşaata kullanılan kalıpların davalı tarafından iade edilmediğini, bunların bedeli ve işçilik ücreti olarak davalıdan 3.000,00 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek bu miktarın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, gerçekten davacının inşaatında çalıştığını, bir kısım kalıpları da getirdiğini ancak iş bitince götürdüğünü, esasen kendisinin davacıdan 1.000,00 TL alacaklı olduğunu, çalıştığı günler için doğan alacağını buna mahsup ettiğini, yapılan işe karşılık ayrıca 30 selvi ağacı verileceğinin kararlaştırıldığını, fakat davacının kendisinden un ve yem aldığını, bunların bedelinin de 2.000,00 TL olduğunu, selvi ağaçlarını bundan dolayı vermediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında sözlü bir eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu, davacının bu sözleşme uyarınca davalıya ait inşaatta kalıp çakarak beton döktüğü çekişmeli değildir. Özellikle davalı savunmasının değerlendirilmesinden, iş bedelinin 3.000,00 TL olduğu hususunun onun tarafından kabul edildiği görülmektedir.

Uyuşmazlık, davacının inşaatta kullandığı kalıpları davalı iş sahibinin ona iade edip etmediği, gerçekten davalının yapılan iş sebebiyle ödemesi gereken 1.000,00 TL nedeniyle davalıdan alacaklı olup olmadığı, 2.000,00 TL’ye karşılık da davalının, davacıya un ve yem verip vermediği noktalarındadır. Davalının savunmasına karşılık davacı, davalıdan 2.000,00 TL tutarında değil 7 çuval un ve 10 çuval yem aldığını kabul etmiştir. Diğer taraftan, davacı inşaatta kullanılan ahşap kalıpların işin bitiminden sonra davalı tarafından iade edilmediğini (alıkonulduğunu) kanıtlayabilmiş değildir. Dosyadaki bu genel bilgilerden sonra mahkemece yapılması gereken iş;

Davacının yaptığı işlerin bedelini 3.000,00 TL olarak kabul etmek, davalı bu bedelden 1.000,00 TL’sini alacağa mahsup ettiğini, 2.000,00 TL için de davacıya yem ve un verdiğini savunduğundan ve savunmayı kanıtlama yükü davalıda bulunduğundan, savunmaya ilişkin delillerini davalıdan sorup saptamak, gerek duyulursa taraflara yemin teklifi hakkını hatırlatmak, yöntemince kanıtlanırsa şimdiki gibi davayı reddetmek, aksi halde davacı davalıdan sadece 7 çuval un ve 10 çuval yem aldığını kabul ettiğinden, işin yapıldığı 2008 yılındaki 7 çuval un ve 10 çuval yem bedelinin ne olduğunu bilirkişiye sorup tespit ettirmek, bunların bedelini 3.000,00 TL’den ibaret iş bedelinden düşerek kalana hükmetmek olmalıdır. Bütün bu yönler bir yana bırakılarak eksik araştırma ve incelemeyle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.