2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kendi davası ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davacı-karşı davalı (koca) tarafından açılan boşanma davası, "davacının tam kusurlu olduğu" gerekçesiyle reddedilmiş, kadının hakaretinden sonra kocanın eşini affettiği bu sebeple kadının kusurunun bulunmadığı kabul edilmiştir. Oysa davalı-karşı davacı (kadın) 18.07.2010 tarihli oturumda "boşanmak istemediğini" ifade etmiştir. Kadının bu beyanı, kendi davasından feragat niteliğindedir. Bu halde kadın da, bu tarihten önceki kocanın kusurlu davranışlarından dolayı onu affetmiş sayılır. Affedilen olaylar nedeniyle artık kocaya kusur izafe edilmesi mümkün değildir. Kadın tarafından açılan karşı boşanma davası hakkında bir hüküm kurulmamış olması bu sonucu değiştirmez. Bu bakımdan kocanın boşanma davasının " taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve delillerin tespit edilmemiş olması" sebebiyle reddi gerekirken, "tam kusurlu" olduğu kabul edilerek reddedilmesi doğru değil ise de, verilen red kararı yukarıda gösterilen sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davacı-karşı davalı (koca)'nın bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş hükmün gerekçesi açıklanan şekilde değiştirilerek onanması gerekmiştir (HUMK.m. 438/son).