2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın 09/07/2018 tarihli önceki karara ilişkin 05/09/2018 tarihli dilekçesinin temyize cevap mahiyetinde olduğu dolayısıyla Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli bozma ilamına konu karara karşı aleyhe temyiz başvurusunda bulunulmamış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 12/09/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 09/07/2018 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık suçundan neticeten 3.750,00 TL hapis cezasına hükmedildiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, lehe bozmalardan sonra kurulan 03/02/2020 tarihli hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve infazın bu miktar üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 3.750,00 TL adli para cezası olarak infaz edilmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.