1. Hukuk Dairesi

Davacılar, ikamet ettikleri yerleşim alanı içerisine kurulan baz istasyonu nedeniyle zarar görme endişesi taşıdıklarını ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılmasını talep etmişlerdir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, güvenlik mesafesi içerisinde herhangi bir zararın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                          Dava, baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki iddianın içeriği ve niteliği dikkate alındığında, taraflar arsındaki uyuşmazlığın TMK'nun 737 ve devam eden hükümlerinde öngörülen komşuluk hukukundan kaynaklandığı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağlandığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak, bu yararın sağlanması karşılığında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığını yitirmesi uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyle ise, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğu da tartışmasızdır. Somut olaya gelince, çekişmeye konu baz istasyonun  konumu itibariyle insanların yoğun olarak yaşadıkları ve hayatlarını sürdükleri alan içerisinde kurulduğu ve de uzun sürede sağlıkları için bir tehdit oluşturduğu sabittir. Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile  yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş  olması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile,  hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.