2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşılık davacı koca tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Koca tarafından daha önce terk sebebine dayanılarak açılan boşanma davasının reddine ilişkin karar 18.07.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Bundan sonra davacı-karşılık davalı kadının açtığı dava sonucu lehine nafakaya hükmedildiği ve 2003 yılı başından itibaren Haziran 2005 ayına ait olanı hariç, 2009 yılı Mayısına kadar aylık nafakaları icra yoluyla kesintisiz olarak tahsil ettiği, icra takip dosyaları içindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı-karşılık davalı, 22.09.2005 tarihinde açtığı nafakanın artırılması davasına ilişkin dava dilekçesinde de davalı-karşılık davacının 1992'den beri evden ayrılıp birlik görevlerini yerine getirmediğini ve başka kadınlarla yaşadığını kabul etmiştir. Gerçekleşen bu olgular karşısında, davacı-karşılık davalı tanıklarının bu olgulara aykırı beyanlarına değer verilemez. Tarafların önceki boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra ortak hayatı yeniden kurmak için bir araya gelmedikleri gerçekleşmiş, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşulları oluşmuştur. O halde isteğin kabulü gerekirken, reddi doğru bulunmamıştır.