2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davacı kadın tarafından da; kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı kadının kusurunun bulunmadığı, davalı kocanın ise eşini aşağılayıp, ona babasından ayrılan miras payının azlığını gerekçe göstererek devamlı huzursuzluk ve tartışma çıkardığı, hasta olan eşi için "sağlık karnemi kullanmasın, ölsün" dediği, bu suretle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kusurun tamamen davalı kocada olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemenin kusura ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de, tarafların boşanmalarına dair kararı sonuç itibarıyla doğru olup hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle boşanma kararının onanmasına (HUMK. m. 438/son) karar vermek gerekmiş; davalı kocanın bu nedenle temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadının kusurunun bulunmamasına ve Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinde yer alan koşulların gerçekleşmiş olmasına göre; davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat ve manevi tazminat takdiri gerekirken; yazılı gerekçe ile bu taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.