12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 5.810,00 TL olduğu ve kasten yaralama suçundan 08.01.2014-09.01.2014 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kalan davacının 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 28,02 TL maddi ve 200,00 TL manevi tazminat takdir edilmesi nedeniyle toplam 228,02 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2.Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tazminat talebinin dayanağı olan Viranşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/77 Esas – 2014/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama suçundan 08.01.2014-09.01.2014 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.05.2014 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacının 07.01.2014 tarihinde kendiliğinden polis merkezine geldiği,

Cumhuriyet savcısı tarafından şüphelinin (davacının) gözaltına alınması, ifadesinin alınması ve mevcutlu olarak Cumhuriyet Başsavcılığına sevk edilmesi yönünde talimat verildiği, davacının gözaltına alındığına dair tutanağın da mevcut olduğu, davacının kolluk görevlileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından ifadesinin alındığının sabit olması karşısında, Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1-e maddesindeki “Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen” kişilerin tazminat isteyebilecekleri hususu dikkate alınarak, davacı lehine uğranıldığı iddia edilen zarara ilişkin makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, “davacının gözaltına veya tutuklu kalmadığı” şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçelerle tazminat talebinin reddine karar verilmesi, gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 28,02 TL maddi, 200,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.