9. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın 06.10.2015 tarihli celsede alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halin bulunmaması hususları nazara alınarak, bu hükmün uygulanmasını talep eden sanık ile daha sonra uygulanmasını istemediğini beyan eden sanık müdafisinin beyanları arasındaki çelişkinin gerektiğinde sanık bu konuda yeniden dinlendikten sonra giderilmesi ve giderilememesi halinde asıl kişi olan sanığın iradesine üstünlük tanınması gerektiği nazara alınmadan ''Sanık vekili muvafakat etmediğinden" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması hususundaki kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu ve ilk derece mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken “TCK 62 maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına” denilmek suretiyle hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.