2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve reddedilen manevi tazminat yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, evlilik birliği içinde edinilen araç ve evle ilgili mal rejiminin tasfiyesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının karşı davasında, araçla ilgili harcı yatırılarak açılan bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadın karşı davasında, boşanma talebinin yanında, evlilik birliği içerisinde edinilen ve koca adına kayıtlı evin satışının muvazza sebebiyle iptaline olmadığı takdirde evin rayiç bedelinin yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir.

Bu talep, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, mal rejiminin tasfiyesi niteliğinde olup, ayrıca nispi harcı gerektirir. Yatırılan başvuru harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri karşılar. Mahkemece yapılacak iş; davalı-davacı kadına ev ile ilgili talebinin değerini açıklattırıp, bu değer üzerinden nispi harcın tamamlattırılması (Harçlar Kanunu md.30-32) ve taraflar arasındaki boşanma kararı da kesinleştiğine göre, kadının ev ile ilgili mal rejiminin tasfiyesi talebi incelenebilir hale gelmekle, (TMK. md. 225), bu konuda karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru bulunmamıştır.