2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi ve tazminat isteğinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kadının sadakat yükümlüğüne aykırı davranışta bulunduğu, eşine hakaret ettiği, davalı-davacı kocanın da, eşine şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın , davalı-davacı kocaya göre ağır kusurludur. Tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamında maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.