2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "kişisel ilişki kurma hakkının kaldırılması" davası ile "velayetin değiştirilmesine" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (baba) tarafından karşı dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Boşanma kararı ile müşterek çocuğun velayeti anneye verilmiş, babayla çocuk arasında kişisel ilişki kurulmuş, karar 11.07.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Velayeti anneye verilen müşterek çocuk S. N. 17.07.2001 doğumludur. Ana ve babadan her biri, diğerinin çocuk ile kişisel ilişkisini zedelemekten kaçınmakla yükümlüdür (TMK.md.324/1). Velayet hakkına sahip olan annenin, babanın çocuk ile kişisel ilişkisini haklı bir sebep olmaksızın engellediği, bu suretle yasal yükümlülüğüne aykırı davrandığı, babanın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra, annenin engellemesi ve sürekli olarak kişisel ilişki dönemlerinde çocuğu bulunduğu ortamdan uzaklaştırması sebebiyle kişisel ilişki hakkını kullanamadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Annenin bu tutumu, çocuğun menfaatine aykırıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında velayetin anneden alınıp babaya verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile karşı davanın reddi doğru bulunmamıştır.