2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatın miktarı ile ziynet alacağı yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece; davalı (koca)'ya kusur olarak yüklenen eşinin oturma iznini iptal etmek sureti ile müşterek haneden gönderilmesi iddiası ispat edilmemiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların 5 yıldır ayrı oldukları, davalı (koca)'nın eşini arayıp sormadığı, maddi yardımda bulunmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davalı (koca)'nın, davacı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemi ispatlanamadığına göre davacı (kadın)'ın manevi tazminat (TMK md. 174/2) isteminin reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.