2. Ceza Dairesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık A.. Ş.. hakkında hakaret suçundan yapılan uygulama sırasında kabul gerekçesine göre sanık hakkında TCK'nun 129. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve yaralama suçundan yapılan uygulama sırasında,

TCK'nun 29. maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılırken 2 ay yerine 3 ay hapis cezasına hükmolunup, anılan yasanın 62. maddesi ile bu ceza üzerinden 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç olarak 1 ay 20 gün yerine 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda dosyaya yansıyan maddi bir zararın belirlenemediği ve sanıkların sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...karşılıklı olarak uğramış oldukları zararları karşılamamaları ve birbirlerinden şikayetçi olmaları” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Gerekçeli kararda sanık H.. S.. hakkında hüküm kurulduktan sonra hükmün 2-A fıkrasında kısa karardan farklı ve eksik olarak hangi sanık hakkında hüküm kurulduğunun belritilmemesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.