2. Ceza Dairesi

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin kasten yaralama ve hakaret suçlarından dolayı bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın şikayetçinin zararlarını karşılamaması göz önüne alınarak hükmün CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca ertelenen cezanın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.