2. Ceza Dairesi

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.) Sanığın eylemine uyduğu kabul edilen, 765 sayılı TCK’ nun 482/1 maddesinde hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezasının alt ve üst sınırının suç tarihi itibariyle 440.-YTL olduğu gözetilmeden sanığa fazla ceza tayini,

2.) Sanığın Adli Sicil Kaydında herhangi bir mahkumiyeti olmadığı halde hükmolunan otuz günden az özgürlüğü bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanunun 4. Maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede öngörülen tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu bulunduğunun gözetilmemesi,

3.Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “mağdurun zararının giderilmesi şartının gerçekleşmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.